«Επιχείρηση Σύννεφο» (συνέχεια)

 

Επικεφαλής της αποστολής είχαν βάλει τον Χάρι, γιατί ήταν ο καλύτερος πιλότος της σχολής. Όσο για τον Ρον, ακόμη αναρωτιόταν αν το χρωστούσε στον Χάρι το ότι του είχαν αναθέσει το ρόλο του συνοδηγού, κι ας μην παραδεχόταν εκείνος πως άσκησε πίεση στον διοικητή. Σίγουρα οι υπεύθυνοι μπορούσαν να διαλέξουν πιο έμπειρο πιλότο για να συνοδεύσει τον Χάρι, αλλά ήταν απίθανο να τους επηρέασε η φιλία τους σε τέτοιο βαθμό. Οι περισσότεροι αμφέβαλλαν άλλωστε ότι ήταν αληθινή φιλία αυτό που συνέδεε τον χαρισματικό και δημοφιλή Χάρι με τον συνεσταλμένο κι αργοκίνητο Ρον, θεωρώντας ότι από υπερβολική γενναιοδωρία ή από λύπηση ο πρώτος δίσταζε να απομακρύνει από κοντά του τον λιγότερο προικισμένο παιδικό του σύντροφο.

Κάτι ήταν ύποπτο σ’ αυτή την ιστορία, σκεφτόταν ο Ρον παρακολουθώντας τον Χάρι να μανουβράρει το ανεμόπτερο με τη βοήθεια των ανοδικών ρευμάτων. Κανείς απ’ τους δυο τους δεν είχε δει να φορτώνουν τον ξηρό πάγο στο εξάρτημα που κρεμόταν απ’ το αριστερό άκρο της ατράκτου. Η πληροφορία που είχαν ότι στην κατάλληλη θερμοκρασία θα εξατμιζόταν χωρίς να περάσει απ’ την υγρή κατάσταση έμοιαζε τώρα με απίθανη μπαρούφα – απόδειξη ότι αυτή η ιστορία δεν ήταν παρά ένα κακόγουστο αστείο που ο Εκπαιδευτής ή κάποιοι άλλοι που κρύβονταν πίσω απ’ αυτόν είχαν θελήσει να κάνουν εις βάρος τους.

Με τα πολλά ο Ρον κατάφερε να διώξει απ’ το μυαλό του αυτές τις σκέψεις, αποφασίζοντας πως δεν έβγαινε τίποτα με το ν’ ανησυχεί. Ούτε ήταν τελικά τόσο παράξενο που τον είχαν συμπεριλάβει στην αποστολή. Όσο κι αν ο κανονισμός επέβαλε να επανδρώνονται και με δεύτερο ιπτάμενο τα διθέσια αυτά σκάφη, η δική του συμβολή περιοριζόταν απλώς στο να τραβήξει έναν μοχλό, κάτι που μπορούσε βέβαια να κάνει κι ένας μέτριων επιδόσεων πιλότος. Αν έκρινε κανείς απ’ το μελωδικό σήμα που μπήκε σε λειτουργία μόλις μετακίνησε το μοχλό για να εξασθενίσει σταδιακά και τελικά να πάψει εντελώς μερικά δευτερόλεπτα αργότερα, το φορτίο τους θα πρέπει να διοχετεύτηκε επιτυχώς μεσ’ απ’ το «ποτιστήρι» του αεροσκάφους στο σύννεφο που μετά από κυνηγητό τόσης ώρας κατάφεραν επιτέλους να κεντράρουν ακριβώς από κάτω τους.

Ήταν κρίμα που δεν μπορούσαν να εξακολουθήσουν την πτήση τους και να θαυμάσουν από απόσταση στην αφύλακτη στέπα του ουρανού το θεόρατο σύννεφο που θα σχηματιζόταν με τη μετατροπή του ξηρού πάγου σε αέριο – ένα σύννεφο που το έλεγαν Κουμουλονίμπους, τους είχε πληροφορήσει ο Εκπαιδευτής, και που ιδωμένο από μακριά έμοιαζε με γιγάντιο αμόνι. Οι οδηγίες όμως ήταν σαφείς: με το που θα ολοκληρωνόταν η τροφοδοσία του σύννεφου-στόχου, έπρεπε να απομακρυνθούν απ’ την περιοχή και να ξεκινήσουν την κατάβαση.

Όπως είχαν προγραμματίσει, αμέσως μετά την προσγείωση ταξίδεψαν σιδηροδρομικώς μέχρι τη μικρή πόλη Λ. όπου ο Ρον έλαβε μέρος σ’ ένα ανοιχτό τουρνουά σκακιού. Την επόμενη είχαν άδεια κι οι δυο, με μοναδική υποχρέωση να επιστρέψουν στο οικοτροφείο της σχολής πριν νυχτώσει. 

Αργά το ίδιο βράδυ, στο επαρχιακό ξενοδοχείο όπου είχαν κανονίσει να περάσουν τη νύχτα, ο Χάρι έλαβε μια αναπάντεχη κλήση απ’ τον εκπαιδευτή. «Ο βροχοποιός υποσχέθηκε βροχή και εγένετο βροχή!» του ανακοίνωσε με ύφος προφήτη, κι όταν πληροφορήθηκε ότι ήταν παρών και ο Ρον στο δωμάτιο τους προέτρεψε να πιουν μαζί στην υγειά των μετεωρολόγων. Κατά τα λεγομενά του, είχε πιάσει μια ασταμάτητη νεροποντή καμιά ογδονταριά χιλιόμετρα απ’ το σημείο που είχαν «ποτίσει» το σύννεφο. Χρόνια είχε να ρίξει τόση βροχή σ’ εκείνα τα μέρη, κι έμοιαζε απίστευτο που μια τέτοια καταιγίδα είχε ξεσπάσει από έναν μέχρι τότε αίθριο ουρανό. «Και ποιος μας εγγυάται πως ήταν το ίδιο σύννεφο;» αναρωτήθηκε δυνατά ο Χάρι, κλείνοντας το κινητό του τηλέφωνο. Φαινόταν όμως απ’ την έκφρασή του ολοκάθαρα πόσο ευχαριστημένος ήταν. 

Τις πραγματικές διαστάσεις της καταστροφής τις πληροφορήθηκαν το επόμενο βράδυ από ένα έκτακτο δελτίο ειδήσεων που παρακολουθούσαν πάνω από ανέγγιχτα πιάτα οι πάντες όταν οι δυο τους έκαναν την είσοδό τους στην τραπεζαρία της σχολής. Η ραγδαία βροχή συνεχιζόταν ακόμη, πράγμα που μόνο οι ίδιοι δεν είχαν πάρει χαμπάρι ταξιδεύοντας από νωρίς το πρωί με το τρένο για να επιστρέψουν στο οικοτροφείο στην ώρα τους.

Ο τηλεπαρουσιαστής μιλούσε για εκατομμύρια τόνους νερό, το εκατονταπλάσιο του μηνιαίου μέσου όρου βροχοπτώσεων στην ευρύτερη περιοχή. Το ποτάμι είχε ξεχειλίσει και ξεριζωμένοι κορμοί δέντρων και βράχοι αποσπασμένοι από την κοίτη του είχαν παρασυρθεί στο χωριό γκρεμίζοντας μαγαζιά και σπίτια και προκαλώντας το θάνατο δεκαπέντε τουλάχιστον ατόμων. Αγνοούνταν η τύχη πολλών άλλων. Επιζώντες περιέγραφαν πως η ατμόσφαιρα βρωμοκοπούσε θειάφι κι η βροχή έπεφτε τόσο δυνατή που τους χαράκωνε το πρόσωπο. Μπροστά στην τηλεοπτική κάμερα, ένας μάρτυρας διηγούνταν ανάμεσα σε λυγμούς πως στη στιγμίαια λάμψη των αστραπών είχε δει απ’ το μπροστινό του παράθυρο τα σπίτια της απέναντι όχθης να γκρεμίζονται σαν πύργος από τραπουλόχαρτα.

Στο μυαλό του Ρον ηχούσαν σπαρακτικά τα ουρλιαχτά των ανθρώπων που τους άρπαζε το φουσκωμένο ποτάμι, δεν τόλμησε όμως να μιλήσει στον Χάρι πριν βρεθούν στην απομόνωση του κοιτώνα τους.

«Και ποιος μας λέει πως ήταν το ίδιο σύννεφο;» έκανε στην αρχή να διασκεδάσει τους φόβους του ο Χάρι, γρήγορα όμως παραδέχτηκε πως ήταν ύποπτο που κανείς δεν είχε επικοινωνήσει μαζί τους απ’ το προηγούμενο βράδυ για να τους ζητήσει εξηγήσεις, να τους επιρρίψει ευθύνες, ή αντίθετα να τους διαβεβαιώσει πως δε θα θεωρούνταν υπαίτιοι οι ίδιοι εφόσον είχαν εκτελέσει εντολές ανωτέρων. Έμοιαζε ύποπτο ακόμη το ότι κανείς απ’ όσους βρέθηκαν να κάθονται κοντά τους στην τραπεζαρία της σχολής δεν τους είχε κάνει την παραμικρή νύξη σχετικά -απεναντίας τους είχαν όλοι αποφύγει–, αν και θα πρέπει να γνώριζαν οι πάντες την ανάμειξή τους στην υπόθεση αυτή: τα μυστικά των άκρως απόρρητων αποστολών είναι ως γνωστόν τα πρώτα που διαρρέουν.

Χωρίς άλλη αναβολή, ο Χάρι τηλεφώνησε στον εκπαιδευτή και σε μια αδέξια προσπάθεια να αναφερθεί συνθηματικά στα γεγονότα της προηγούμενης μέρας τον ρώτησε αν υπήρχαν εξελίξεις σχετικά με την Επιχείρηση Σύννεφο.   

«Επιχείρηση Σύννεφο;» κάγχασε ο εκπαιδευτής παριστάνοντας ότι δεν είχε ιδέα για τι πράγμα του μιλούσαν. Εννοείται δε θυμόταν καθόλου το τηλεφώνημα που είχε κάνει ο ίδιος στον Χάρι το προηγούμενο βράδυ, και το μοναδικό Νίμπους που είχε υπόψη του, τους δήλωσε περιγελαστικά, δεν ήταν σύννεφο που φέρνει καταιγίδα αλλά η μάρκα της σκούπας του Χάρι Πότερ στο Κουίντιτς. Όσο για τον ισχυρισμό τους ότι κατ’ εντολή του διοικητή είχαν «ποτίσει» με ξηρό πάγο ένα σύννεφο κι ένιωθαν υπεύθυνοι τώρα για την καταστροφική νεροποντή, το σενάριο ξεπερνούσε σε φαντασία και τα επεισόδια όπου ο ομώνυμος ήρωας της Ροούλινγκ οδηγεί ένα ιπτάμενο αυτοκίνητο ή σεργιανάει στους ουρανούς καβάλα σ’ έναν ιππόγρυπα. Η μόνη εξήγηση που μπορούσε να δώσει -κατέληξε σαρκαστικά- ήταν ότι ο ένας απ’ τους δυο τους ήταν ένας παραμυθάς αντάξιος της Ρόουλινγκ, ή τα είχε όλα αυτά ονειρευτεί.

(Απόσπασμα αδημοσίευτου μυθιστορήματος, Δήμητρα Κολλιάκου)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: