ΤΟ ΒΟΡΤΙΣΤΙΚΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ [«Blast», τχ 1, 1914]

Ζήτω το Βόρτεξ!

 

Ζήτω η μεγάλη τέχνη του Vortex που ξεφύτρωσε ξαφνικά στο κέντρο αυτής της πόλης!

 

Εκπροσωπούμε την Πραγματικότητα του Παρόντος – όχι το συναισθηματικό Μέλλον, ή το πομπώδες Παρελθόν.

 

Θέλουμε ν’ αφήσουμε την Φύση και τους Ανθρώπους ήσυχους.

 

Δεν θέλουμε να επιβάλλουμε στους ανθρώπους να φορούν Φουτουριστικά

Μπαλώματα, ή να καταφέρουμε τους άντρες να βάλουν ροζ και γαλάζια παντελόνια.

 

Δεν είμαστε ούτε οι γυναίκες ούτε οι ράφτες τους.

 

Ο μόνος τρόπος με τον οποίο μπορεί να βοηθήσει η Ανθρωπότητα τους καλλιτέχνες είναι να παραμείνει ανεξάρτητη και να λειτουργεί ασυναίσθητα.

 

ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΑΣΥΝΑΙΣΘΗΣΙΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ—την κουταμάρα, τη ζωικότητα και τα όνειρά τους.

 

Δεν πιστεύουμε σε καμιά δυνατότητα ηθικής τελειοποίησης εκτός από τη δική μας.

 

Η μόνη ουσιαστική ομορφιά βρίσκεται στον Ερμηνευτή και στον Παρατηρητή, όχι στο αντικείμενο ή στο περιεχόμενο.

 

Δεν θέλουμε να αλλάξουμε την εικόνα του κόσμου, γιατί δεν είμαστε Νατουραλιστές, Ιμπρεσιονιστές ή Φουτουριστές (η πλέον πρόσφατη μορφή του Ιμπρεσιονισμού), γιατί η τέχνη μας δεν εξαρτάται από την εικόνα του κόσμου.

 

ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ, και για να αισθανθούμε την ακατέργαστη ενέργειά του να κυλάει παντού μέσα μας.

 

Λένε πως στην Αγγλία οι μεγάλοι καλλιτέχνες είναι πάντοτε επαναστάτες, όπως ακριβώς στην Γαλλία κάθε πραγματικά μεγάλος καλλιτέχνης έχει μια δυνατή παραδοσιακή φλέβα.

 

Το Blast επιδιώκει να αποτελέσει την οδό για όλες εκείνες τις ζωντανές και βίαιες ιδέες που δεν θα μπορούσαν να φτάσουν στο Κοινό με κανέναν άλλον τρόπο.

 

Το Blast θα είναι ουσιαστικά λαϊκό. Δεν θα απευθύνεται συγκεκριμένα σε καμιά κοινωνική τάξη, αλλά στα θεμελιώδη και λαϊκά ένστικτα κάθε κοινωνικής τάξης και τύπου ανθρώπου, ΣΤΟ ΑΤΟΜΟ. Τη στιγμή που κάποιος αισθάνεται ή συνειδητοποιεί τον εαυτό του ως καλλιτέχνη, παύει να ανήκει σε οποιοδήποτε κοινωνικό ή χρονικό περιβάλλον. Το Blast δημιουργήθηκε γι’ αυτόν τον άχρονο, θεμελιώδη Καλλιτέχνη που υπάρχει στον καθένα.

 

Ο Μέσος Άνθρωπος και ο Ευγενής αγνοούνται εξίσου.

 

Λαϊκή τέχνη δεν σημαίνει τέχνη των φτωχών, όπως συνήθως θεωρείται. Σημαίνει τέχνη των ατόμων.

 

Η εκπαίδευση (καλλιτεχνική και γενική εκπαίδευση) έχει την τάση να καταστρέφει το δημιουργικό ένστικτο. Γι’ αυτό, είναι σε καιρούς ανυπαρξίας της εκπαίδευσης, που η τέχνη κυρίως ήκμασε.

 

Ωστόσο δεν έχει να κάνει με «τον Λαό».

 

Πρόκειται για σύμπτωση και μόνο ότι αυτή η εποχή είναι η πιο ευνοϊκή για να εμφανιστεί το άτομο.

 

Να αναγκάσουμε τους πλούσιους της κοινωνίας να απεκδυθούν το δέρμα της εκπαίδευσής τους, να καταστρέψουμε την ευγένεια, την τυποποίηση, και το ακαδημαϊκό, δηλαδή το πολιτισμένο, όραμα· αυτό είναι το έργο που αναθέσαμε στους εαυτούς μας.

 

Δεν θέλουμε να δημιουργήσουμε μια λαϊκή τέχνη στην Αγγλία, ούτε να αναβιώσουμε κάποια λησμονημένη παραδοσιακή τέχνη, ή να καλλιεργήσουμε ρομαντικά τέτοιες παθητικές συνθήκες, αλλά να δημιουργήσουμε άτομα, όπου και αν βρίσκονται.

 

Αν είναι δυνατόν, θα προσηλυτίσουμε τον Βασιλιά.

 

ΕΝΑΣ ΒΟΡΤΙΣΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ! ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ;

 

ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ ΠΩΣ Ο ΛΟΪΝΤ ΤΖΟΡΤΖ ΕΧΕΙ ΤΟ ΒΟΡΤΕΞ ΜΕΣΑ ΤΟΥ;

 

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΣΤΗΡΙΞΟΥΜΕ ΤΙΣ ΕΛΠΙΔΕΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΕΧΝΗ ΣΤΗΝ ΛΑΙΔΗ ΜΟΝΤ;

 

Είμαστε ενάντιοι στον εκθειασμό «του Λαού», όπως και στον σνομπισμό. Δεν είναι απαραίτητο να είσαι ένας περιθωριακός μποέμ, να είσαι απεριποίητος ή φτωχός περισσότερο απ’ ό,τι να είσαι πλούσιος ή εμφανίσιμος, για να είσαι καλλιτέχνης. Η τέχνη δεν έχει καμία σχέση με το παλτό που φοράς. Ένα ψηλό καπέλο ενδεχομένως μπορεί να κρατήσει τη Σιξτίνα. Μια φτηνή τραγιάσκα θα μπορούσε να κρύψει την εικόνα του Κεφρέν.

 

Ο ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΙΣΜΟΣ (ο Μαρινεττισμός) μάς πλήττει. Δεν θέλουμε να

επιδοθούμε σε ζητωκραυγές για αυτοκίνητα περισσότερο απ’ ό,τι για μαχαίρια και πιρούνια, για ελέφαντες ή αγωγούς φωταερίου.

 

Οι ελέφαντες είναι ΟΓΚΩΔΕΙΣ. Τα αυτοκίνητα τρέχουν γρήγορα.

 

Ο Ουάιλντ μιλούσε με ενθουσιασμό, είκοσι χρόνια πριν, για την ομορφιά των μηχανών. Ο Γκίσινγκ, μες τον ρομαντικό του οίστρο για τις μοντέρνες πανσιόν, υπήρξε φουτουριστής μ’ αυτήν την έννοια.

 

Ο φουτουριστής είναι ένα συγκινητικό και συμπαθητικό κράμα του εστέτ του 1890 και του ρεαλιστή του 1870.

 

Οι «Φτωχοί» είναι απεχθή ζώα! Είναι απλώς γραφικοί και διασκεδαστικοί για τον αισθηματία και τον ρομαντικό! Οι «Πλούσιοι» είναι βαρετοί, ανεξαιρέτως, en tant que riches!

 

Θέλουμε εκείνοι οι απλοί και σπουδαίοι άνθρωποι να βρίσκονται παντού.

 

Το Blast παρουσιάζει μία τέχνη Ατόμων.

 

ΜΤΦΡ: Μ.Π.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: