ΣΡΕΤΣΚΟ ΚΟΣΟΒΕΛ: 4 ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Πάνω απ’ το άσυλο

Πάνω απ’ το άσυλο αρμενίζει

ένα φεγγάρι φεγγαροχτυπημένο.

Μια αντρική σκιά βαδίζει

στον κήπο τον κατάλευκο απ’ το φως 

κρατώντας το συλλογισμένο

πιγούνι της. Μα, δες αλλιώς

ετούτη την σκηνή∙ καλειδοσκοπικά:  

χαρτονομίσματα και μετοχές χορεύουνε μπροστά του,

σ’ ένα ουράνιο τόξο που φλέγεται και πάει.

Ένας πρώην τραπεζίτης,

δέσμιος της γραφειοκρατίας,

βαδίζει τώρα συντροφιά με το φεγγάρι

το φεγγαροχτυπημένο,

πίσω απ’ τον κατάλευκο

μαντρότοιχο του ασύλου.

Αυτό, λοιπόν, θα πει ελευθερία: τη φρικτή

ελευθερία να διασχίζεις

πίσω από τ’ αθέατα τείχη

της διευρυμένης ανθρώπινης συνείδησης,

που ξεδιπλώνεται στην τρομερή,

στην αχανή επικράτεια της σκέψης.             

Έι, εσείς

Έι, εσείς, για δείτε εδώ: βρέχει στις στέγες της Λιουμπλιάνας

και οι νοικοκυραίοι κλείνουν τις γκρίζες κουρτίνες τους και

        κρύβουν τον ήλιο.

Καίγεται η Εντινόστ στην Τεργέστη.

Και ο Χριστός πηγαίνει στην Κοινωνία των Εθνών.

Όχι ο καλός και όμορφός Χριστός·∙  

όχι αυτός με το ακάνθινο στεφάνι της αγάπης.

Εμφανίστηκε ένας Ψευδοχριστός στη Γενεύη.

Πώς είπατε; Βρέχει και στη Γενεύη;

Ο Χριστός περπάτησε δίπλα στους σκοτεινούς επαναστάτες.                        

Νάτος στον γκρίζο δρόμο, στην άκρη!                                        

Διώχνει Γραμματείς και Φαρισαίους.   

Πυροβολεί και σκοτώνει.

Πυροβολεί και σκοτώνει.

Ω, εσύ, συνεσταλμένο πρόβατο του λευκού έθνους!

Τολμάς ν’ αντικρίσεις τον εαυτό σου στο τζάμι; 

ΚΟΝΣ: 4

Δικάζει η Βοστώνη τον Αϊνστάιν.

Απαγορεύεται ο Αϊνστάιν.

Είναι η θεωρία της Σχετικότητας επικίνδυνη;

Στο Βερολίνο συλλαμβάνουν

Κινέζους φοιτητές.

Είναι οι Κινέζοι φοιτητές επικίνδυνοι;

Οι Κοινωνικές κι Ανθρωπιστικές Επιστήμες αλλάζουν

     το σύστημα διακυβέρνησης.

Ήδη τις χρησιμοποιούν τα καθεστώτα.

Γαλλία. Ισπανία. Μαρόκο.

Ένας υποδεκανέας σπέρνει τον τρόμο.

Ένας χωροφύλακας σπέρνει τον τρόμο.

Οι πλούσιοι χαίρονται τη ζωή

κατά το γράμμα του Νόμου.

Οι φτωχοί κατά τις παραγράφους.

§ Χ: 14 μέρες στην «στενή».

§ Υ: στην κρεμάλα.

§ Ζ: εξορία.

21 χρόνια έζησα στη φυλακή.

10 φορές μου πέρασαν κρεμάλα.

Όμως εξορίστηκα για πάντα.  

Συγγνώμη, αγαπητέ μου, κλαίτε;
Εγώ αδυνατώ να κλάψω το μέρισμα μου στη δυστυχία.

Είμαι σκληρός: αιχμή ατσάλι, που πρέπει

να λογχίσει τις καρδιές σας.

Εκπορνευόμενη κουλτούρα

Χούφταλα χορτασμένα, πώς ξεπουλήσατε μια ολόκληρη ζωή,
πώς υπήρξατε κάτι διαφορετικό απ’ ό,τι είχατε ονειρευτεί;
Εγώ απελπίζομαι τρεις φορές τη μέρα:
βλαστημώ και καταριέμαι τους πάντες·
ακόμη κι εμένα.
Ο Ναπολέων εκστρατεύει κατά της Ρωσίας.
Δες πώς μαραίνονται
τα κόκκινα τριαντάφυλλα του φθινοπώρου.
Τι; Δεν πας όπου φυσάει ο άνεμος;
Μα είσαι ηλίθιος;
Αυτό είναι το αληθινό πρόσωπο του ανθρώπου:
καθαρό σαν ήλιο φθινοπώρου
που καθρεφτίζεται σε μάτια βουρκωμένα.
(Τα δάκρυα είναι σαν τα νομίσματα!)
Εκείνος –μαύρος βασιλιάς στην σκακιέρα–
αναζητάει τον σωσία του.
Πρωί πρωί ξεκινάει για το Παρίσι.

ΜΤΦΡ.: Μ.Π.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: