Αγαπημένε μου ξάδερφε [A]

Έχουμε χαθεί πολλά χρόνια, από τότε που έφυγα τρέχοντας από την Αθήνα. Θυμάσαι;

Χάρηκα τρομερά που πήρα το μήνυμά σου. Για τη δουλειά μου μπορείς να μαθαίνεις από δω: http://www.evi-labropoulou.com

Πάρε τώρα τα προσωπικά.

Έχω επιστρέψει εδώ, αν υποθέσουμε ότι υπήρξα εδώ και στο παρελθόν: εκείνη την εποχή υπήρχα κυρίως μέσα στο κεφάλι μου, και οτιδήποτε συνέβαινε παραέξω φλούταρε. Είχα μια υποκειμενική άποψη του κόσμου. Ακόμα έχω, φυσικά, απλά είναι πολύ λιγότερο υποκειμενική, ευτυχώς.

Η Αθήνα είναι υπέροχη. Έχω να κάνω χίλια πράματα. Γράφω κατεβατά κάθε βράδυ που δεν ξέρω τι να τα κάνω, παρότι είχα προτάσεις. Άμα ο άνθρωπος δεν…

Λοιπόν: η Αθήνα είναι υπέροχη. Έπρεπε να είχα έρθει εδώ χρόνια πριν. Η Θεσ/νικη είναι εφτά ταχύτητες κάτω. Η Καβάλα είναι εποχιακή: Πάσχα, Χριστούγεννα, καλοκαίρι. Μμμ, καλοκαίρι. Γιατί το καλοκαίρι δεν γράφεται με ‘Κ’ κεφαλαίο; Τι το φοβερό δηλαδή έχει το Πάσχα; Αυγά; Το Καλοκαίρι έχει τα πάντα. «Τα καλοκαίρια γλιστράνε στον οισοφάγο σα μύδια. Και τόνοι μυδιών γλιστράνε στον οισοφάγο τα καλοκαίρια.» Τέτοια έγραφα στο ‘χάπι Λου’, με τη σκέψη, φυσικά, στην Καβάλα. Γιατί, ποιος ηλίθιος θα έτρωγε μύδια από τη Θεσσαλονίκη; Από την Χαλάστρα;

Η Μυτιλήνη ξεχάστηκε σχεδόν.

Αν οι πόλεις ήταν ομοιοπαθητικά, το δικό μου θα ήταν η Αθήνα – για τη Νέα Υόρκη δεν ξέρω, δεν έχω πάει ακόμα. Όπως η κόκα είναι το ομοιοπαθητικό μου – αν με εννοείς, είσαι και οικογενειάρχης. Εννοώ ότι προσομοιάζει τον χαρακτήρα μου.

Αλλά ζορίζομαι.

Ζο-ρί-ζο-μαι. Ίσως να μη φταίει η Αθήνα: έχω το ταλέντο να ζορίζομαι οπουδήποτε, σχεδόν από μόνη μου. Κυρίως ζορίζομαι στα χωριά, αν το θέσεις χωρικά. Άμα με πετάξεις σε ένα χωριό, δεν ξέρω τι να κάνω. Δεν έχει βιτρίνες, καφέ, βιβλιοπωλεία. Αν είναι παραθαλάσσιο, ξέρω τι να κάνω. Βγάζω τα ρούχα μου και πέφτω στη θάλασσα και μετά σκουπίζομαι με τη ζακέτα μου.

Αν είναι βουνό, μπορώ να μαζέψω κάστανα ή μήλα. Μέχρι εκεί. Αλλά, πόσα κάστανα μπορείς να μαζέψεις; Εσύ, βέβαια, είσαι βουνίσιος, δεν έχεις παιδικές φωτογραφίες με γαλάζια μάτια να φωσφορίζουν στο μαυροτσούκαλο φόντο: είμαι σε όλες σαν γυφτάκι.

[ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ]

Advertisements

4 thoughts on “Αγαπημένε μου ξάδερφε [A]

  1. Περιμένουμε την συνέχεια του άρθρου…..μας αφήνεις στα κρύα του λουτρού.Συνέχισε όπως είσαι,μας αρέσεις και σ΄ακολουθούμε σε ότι κάνεις…………….

  2. σας ευχαριστώ. δυστυχώς, δεν πρόλαβα να δημοσιεύσω τη συνέχεια η οποία είναι γραμμένη και ελπίζω να χρησιμεύσει στο μέλλον. δεν πρόλαβα καν να την στείλω στον ξάδερφο, για τον οποίο -μέχρι ένα σημείο- γράφτηκε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: