Έχω φοβερούς αναγνώστες (8)

Την έχω καταβρεί με το ιστολόγιο. Χρωστάω διήγημα, κείμενο, οδοντίατρο, εξεύρεση σπιτιού και να φτιάξω τη ζωή μου (!), αλλά την καταβρίσκω να γράφω εδώ – και με τα σχόλια. Λαβαίνω υπέροχα σχόλια στο ιμέιλ και στο chat. Διαλέγω και αναρτώ.

Μαρίνα Αμπράμοβιτς: θα αγοράσω παπούτσια

(σχόλιο στο ‘ταινίες ανά πάρτι’)

Μπράβο Εύη, είμαι με 2 ώρες ύπνο πάλι αλλά μ’ αρέσει, ειδικά ο τίτλος.

Άκου κάτι συγκλονιστικό. Άκου τι έκανε
η Αμπράμοβιτς όταν χώρισε με τον Γερμανό περφόρμερ που τα είχε.
Αποφάσισαν να περπατήσουν το σινικό τείχος, ο καθένας από αντίθετη
μεριά. Όταν συναντήθηκαν μετά από μήνες περπάτημα, προσπέρασε ο ένας
τον άλλο και συνέχισαν.
Λέω, ελέω Χαραλαμπίδη και Χατζιδάκι, (που πιστεύουν στην νομιμοποίηση της κλεψιάς στην τέχνη, εφόσον είναι καλλιτεχνική η κλεψιά), να τα φτιάξω με μία στα γρήγορα, να αγοράσω αθλητικά παπούτσια και να ψάξω για κανένα εύκαιρο τείχος ή
τοίχος να διασχίσω.
Στέλιος Κραουνάκης

ΕΥΗ: Ήξερα για την Αμπράμοβιτς λόγω του κολλήματος που έφαγα μετά την ανάγνωση της ‘Ανάκρισης’ του Ηλία Μαγκλίνη. Την σέβομαι ως περφόρμερ. Έχει μια ποιοτική διαφορά αυτή η περφόρμανς από άλλες που έχω δει… Πρόσφατα έκανε μια περφόρμανς στη ΜΟΜΑ όπου μπορούσες να πας να κάτσεις απέναντι της και να την κοιτάς. Δε μπορούσες να καταλάβεις τι έκανε, αλλά – υποθέτω μέσω κάποιων νοητών συναισθηματικών συγκοινωνούντων δοχείων- κατάφερνε να τους κάνει όλους να κλαίνε. Έκλαιγε και η ίδια. Μερικοί άνθρωποι κλαίνε πολύ εύκολα. Άλλοι όμως όχι.

Advertisements

3 thoughts on “Έχω φοβερούς αναγνώστες (8)

  1. Περι Αμπραμοβιτς κ συγχρονης τεχνης η κουβεντα σας κ μια κ ημουν προσφατα στο ΜΟΜΑ κ ηρθα προσωπο με προσωπο με την εν λογω κυρια θα ηθελα να καταθεσω τις σκεψεις μου κ τις μαρτυριες μου..
    Λοιπον μπαινοντας ειδα την Αμπραμοβιτς να καθεται σε μια καρεκλα κ οποιος ηθελε οντως μπορουσε να καθησει απεναντι της κ να …συνδιαλαγει κατα αυτον τον τροπο απλα κοιταζοντας την.Εκεινη με λευκο πολυ μακρη φορεμα να σερνεται μακρια σκουρα μαλλια επιβλητικη οk, αλλα ως εκει. Το happening ειχε τιτλο «Η Καλλητεχνης ειναι εδω» (κ λοιπον??)κ δεν τελειωνε μονο σε αυτο φυσικα.Στους επανω οροφους ηταν 2 γυμνες κυριες (πανασχήμου) με νυχια με.. πενθος στημενες να κοιταζονται σε ενα στενο ανοιγμα που λειτουργουσε ως πορτα αναμεσα απο τις οποιες «επρεπε» καποιος να περασει για να παει στην αλλη αιθουσα(.Συμμετειχε καπου ετσι??-διαλεξα την απλη πορτα στην αλλη ακρη για να περασω).Η αλλη αιθουσα λοιπον ειχε επισης μια πανεμορφη αυτη τη φορα γυμνη να ειναι ξαπλωμενη σε ενα ξυλο κ να εχει αγκαλια εναν σκελετο επανω της κ στην οθονη στο πλαι να βλεπουμε πως επλεναν τα κρανια κ πως μια αλλη γυναικα πενθουσε σπρωχνοντας ενα κρανιο επανω της. Σε αλλες οθονες φωτογραφιες απο γυναικες που εδειχναν τα γυμνα γεννητικα τους οργανα στη βροχη για να πεισουν τη γη να σταματησει τη βροχη (!!)κ αλλες που ετριβαν το στηθος τους κοιτωντνας τον ουρανο για να τον εξευμενησουν να βρεξει… κ ολο αυτο ειναι συγχρονη τεχνη κ κοσμος συρρεει κ τη φωτογραφιζουν κ ‘συμμετεχουν» αισθανονται(??)..Εχω διδαχτει ιστορια τεχνης οταν σπουδαζα,θεωρω οτι και εκ φυσεως νιωθω τα περι τεχνης..Αυτο για μενα δεν ειναι τεχνη ομως συγνωμη κυρια Αμπραμοβιτς (που καρφακι δεν της καιγεται βεβαια για την αποψη τη δικη μου)! Σε λιγο θα πηγαινει τουαλετα κ θα μας βαζει(τους βαζει γιατι εγω δεν θα παρω αλλο ευχαριστω) να την κοιταζουν κ θα εξτασιαζονται κ ολας που λαμβανουν μερος σε ολο αυτο.Κ οπως ελεγα κ σε κατ ιδιαν αλληλογραφια μας Ευη ναι Η στιγμη περναει κ χανεται ή οπως ελεγε ο Ηρακλειτος δεν μπορεις να περασεις 2 φορες μεσα σε ενα ποταμι αλλα θετω ενα ερωτημα εδω:το γεγονος οτι συμβαινει τωρα το κανει τεχνη?

  2. Το γεγονός ότι κάποιοι το θεωρούν τέχνη, το κάνει τέχνη. Η καλλιτέχνις ήθελε να περάσει κάποιο μήνυμα με όλη αυτή την ιστορία, ίσως ένα μήνυμα που η ίδια μόνο αντιλαμβανόταν, δεν το κάνει όμως λιγότερο μήνυμα. Γεννηθήτω τέχνη.

  3. δεν μπορώ αυτή τη στιγμή να συμφωνήσω με τον έναν ή τον άλλον. έχω κι εγώ τις ενστάσεις μου στις διάφορες περφόρμανς. Πιστεύω οτι κάτι που σε αγγίζει, στιγμιαία έστω, οπως το να σε κάνει η Αμπράμοβιτς να κλαις, είναι τέχνη.
    Έφη, δεν είχαμε όλοι την τύχη να παρακολουθήσουμε την Αμπράμοβιτς ζωντανά, ώστε να έχουμε ολοκληρωμένη άποψη, όπως εσύ.
    Έχω να παραθέσω το γνωστό κομμάτι του Χάρι Κλιν: Γιατί βαράν τους τεντζερέδες παιδάκι μου; Σκάσε ρε μάνα, τέχνη κάνουν οι άνθρωποι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: