Λίγες βεβαιότητες και πολλά «δεν ξέρω»…- Μέρος 1

Όπως ειλικρινά και δεν ξέρω από πού να αρχίσω αυτό το κείμενο, το πρώτο του στυλ «ό,τι κατεβάσει η γκλάβα μου», που γράφω. Ναι δεν έχω εμπειρία από blogs ή από καταγραφές σκέψεων, τη μαύρη μου αλήθεια θα την πω. Φαντάζομαι πάντως ότι ένα μεγάλο ευχαριστώ στο ΕΚΕΒΙ, για την πρόσκληση που μου έκανε να γράψω στο ιστολόγιό του, είναι μια καλή αρχή.
Είμαι μάλλον ο πρώτος συγγραφέας παιδικής λογοτεχνίας που γράφω εδώ, και ίσως να είναι καλό να αρχίσω με κάποιες σκέψεις γύρω από το είδος με το οποίο ασχολούμαι. Ίσως πάλι κι όχι. Καταρχήν ο όρος «παιδική λογοτεχνία» είναι αρκετά παρεξηγημένος…από τα παιδιά. Δεδομένου ότι με όλες του τις μορφές (εφηβική, νεανική, κλπ) περιλαμβάνει από ένα προνήπιο μέχρι κι ένα νταγλαρά τρίτης λυκείου, που δίνει εξετάσεις (το τελευταίο δεν είναι υποχρεωτικό βέβαια), καταλαβαίνετε ότι δεν εκφράζει κάτι συγκεκριμένο, αλλά κάτι εντελώς αόριστο. Ποιος είναι ο έφηβος σήμερα; Ποιος ο νέος; Ειλικρινά δεν ξέρω. Φαντάζομαι δεν είμαι και ο μόνος, καθώς στις αντίστοιχες σειρές εκδοτικών οίκων, ως «νεανικά» ή «εφηβικά» μυθιστορήματα, πλασάρονται και αρκετά με ζώα που μιλάνε (συμβαίνει και με ένα δικό μου), κλπ, ό,τι δηλαδή ΔΕΝ ενδιαφέρει έναν πραγματικό νέο. Συνεπώς για έναν έφηβο που βιάζεται να μεγαλώσει και να μην τον θεωρούν έφηβο, ο όρος είναι εξαρχής απωθητικός. Αλλά και πάλι πώς να το πεις αυτό το είδος λογοτεχνίας; Για νεαρούς ενήλικες; Για μαθητές γυμνασίου και λυκείου; Ούρσουλα; Πάλι δεν ξέρω. Συνεπώς αυτό το είδος λογοτεχνίας ξεκινά με ένα αρκετά μεγάλο ντεσαβαντάζ, αυτό της ταυτότητας.
Διαβάζουν οι νέοι σήμερα; Δεν ξέρω. Εντάξει έχω ψυλλιαστεί ότι βγάζουν ηδυπαθείς φωτογραφίες γεμάτες χάρη και τσαχπινιά με το κινητό τους μπροστά από τον καθρέφτη του μπάνιου τους και μετά τις βάζουν στο facebook, απολαμβάνοντας τα σχόλια των άλλων (…μωράκι μου είσαι γλύκα!…Καλά, Θεός, δεν το συζητώ…), αλλά από τη άλλη όταν βγαίνει κάποιος καινούριος Χάρυ Πότερ ή Twilight, γίνεται της τρελής από πωλήσεις. Συνεπώς…δεν ξέρω τι συμβαίνει κι εδώ. Θεωρώ ότι μεγάλο πρόβλημα υπάρχει στην αναγνωστική παιδεία των σημερινών νέων. Οι νέοι δεν διαβάζουν, γιατί δεν ξέρουν να διαβάσουν, δεν ξέρουν τι να αποκομίσουν από ένα βιβλίο. Όμως σάμπως και στους μεγαλύτερους το έμαθε κανείς αυτό; Όχι βέβαια, αλλά έχω την εντύπωση ότι τα παιδιά παλαιοτέρων εποχών (πριν 20 και 30 χρόνια π.χ.) κατά κάποιο τρόπο, υποσυνείδητα και ασυναίσθητα, αποκτούσαν μια αναγνωστική παιδεία. Πώς; Θα αναφέρω τα Κλασσικά Εικονογραφημένα, που τόσους και τόσους μύησαν με το σωστό τρόπο (κόμικς) στη λογοτεχνία. Θα αναφέρω περιοδικά της εποχής (π.χ. «Το Ρόδι») που συνέβαλλαν κι αυτά με τον τρόπο τους. Τα αγόρια παλιότερα διάβαζαν Μπλεκ και Αγόρι, τα κορίτσια κάτι παρεμφερές κοριτσίστικο. Υπήρχε δηλαδή μια φυσική συνέχεια από τα Μίκυ Μάους και τα Ποπάυ, στα Αστερίξ, στα Μπλεκ, στα Κλασσικά Εικονογραφημένα. Σήμερα είναι σαν να μην υπάρχει φυσική συνέχεια, σαν να μην υπάρχει στέρεη γέφυρα μεταξύ καθαρά παιδικής λογοτεχνίας και νεανικής. Έτσι έχει «καταρρεύσει» η νεανική, έτσι εγκαταλείπουν οι περισσότεροι το διάβασμα. Είναι όμως μόνο αυτό καθοριστικό; Ή είναι αρκετά σημαντικό; Δεν ξέρω.
Από την άλλη εντοπίζεται κι ένα πρόβλημα στη θεματολογία των βιβλίων. Τα παιδιά γυμνασίου, αλλά προπάντων λυκείου, είναι το πιο δύσκολο αναγνωστικό κοινό, ever. Αποκλείεται, όσο αριστούργημα και να είναι, να ταυτιστούν με τον Παπαδιαμάντη, ή τον Καρκαβίτσα ή τόσους άλλους. Αποκλείεται να ταυτιστούν όμως και με τον Καζαντζάκη. Λόγω θεματολογίας και λόγω εποχής. Είναι σαν να ρίχνεις ένα άτομο που δεν ξέρει να κολυμπά, μεσοπέλαγα. Είναι η αναγνωστική παιδεία που λέγαμε προηγουμένως. Έτσι ενώ κάποια αναγνώσματα τους φαίνονται υπερβολικά παιδικά για τα γούστα τους, μεταπηδώντας σε άλλα, αποκομίζουν την εντύπωση του υπερβολικά ακαταλαβίστικου για τα γούστα τους. Δηλαδή εν ολίγοις, λίγα βιβλία είναι για τα γούστα τους, κι αυτά θέλουν πολύ ψάξιμο. Και βέβαια σήμερα είναι αρκετά κουραστικό να ψάχνει κανείς. Ειδικά αν ασχολείται συνέχεια με το Ίντερνετ, τότε ποιος ο λόγος να μπαίνει σε φασαρίες;

To be continued…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: