ΔΙΗΓΗΜΑ: Η ΚΟΚΚΙΝΟΣΚΟΥΦΙΤΣΑ ΣΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ (Μέρος 3ο)

Έσφιξε τα δάχτυλά της σε γροθιά για να της φύγει το τρέμουλο και χτύπησε την πόρτα. Το χτύπημα βγήκε πολύ ξεψυχισμένο. Δίστασε. Κοίταξε γύρω της. Το στούντιο βρισκόταν σε μια πάρα πολύ υποβαθμισμένη περιοχή. Όλη η πόλη βέβαια ήταν πλέον υποβαθμισμένη, αλλά εκείνη η πλευρά της παραήταν. Το ίδιο το κτίριο δεν έμοιαζε καν να κατοικείται. Πήρε την κάρτα στα χέρια της και ξανακοίταξε τη διεύθυνση. Κι όμως, εκεί ήταν. Φαίνεται θα πρόκειται για μικρή εταιρία και δε βγαίνει να πληρώνει πολλά στο νοίκι. Ξαναχτύπησε. Μετά από λίγα λεπτά άκουσε κάποια βήματα στο βάθος. Η πόρτα άνοιξε και εμφανίστηκε ο Λύκος. Ήταν αξύριστος και απεριποίητος, σαν να μην είχε κοιμηθεί για το προηγούμενο βράδι.
«Καλώς την!», είπε μόλις την είδε και της χαμογέλασε πλατιά.
Οι δισταγμοί της άρχισαν να φεύγουν. Το Χόλλιγουντ την περίμενε, σκέφτηκε, και αυτή της η σκέψη της έδωσε κουράγιο.
Ανέβηκαν σε ένα δωμάτιο από μία σκάλα που έτριζε φρικτά.
«Λύκε, γιατί είναι τόσο σκοτεινά εδώ μέσα;», ρώτησε η Κοκκινοσκουφίτσα.
«Για να λάμπεις καλύτερα», γέλασε εκείνος. «Όχι, όχι, για να είναι πιο ατμοσφαιρικά».
«Λύκε, και γιατί είναι όλα εδώ βρώμικα;»
«Γιατί γυριζόταν ένα έργο εποχής, ξέρεις τώρα, Μεσαίωνας και τέτοια».
Δεν ήξερε, αλλά δεν επέμεινε.
«Κάτσε όπου βρεις», της είπε εκείνος, εξετάζοντας απασχολημένος την κάμερά του.
Πήγε να κάτσει σε μια μισοδιαλυμένη καρέκλα.
«Όχι εκεί», είπε απότομα. «Κάτσε στο κρεβάτι».
Η Κοκκινοσκουφίτσα υπάκουσε. Έκατσε και σταύρωσε τα χέρια της. Προσπαθούσε να πιάνει όσο το δυνατόν λιγότερο χώρο μπορούσε. Είχε και μια υγρασία εκεί μέσα… Κρύωνε.
«Λοιπόν», έκανε μετά από κανά τέταρτο ο Λύκος. Η Κοκκινοσκουφίτσα περίμενε να ακούσει.
Ο Λύκος άναψε έναν προβολέα και έριξε το φως πάνω της. Η Κοκκινοσκουφίτσα στραβώθηκε στιγμιαία.
«Λύκε, γιατί άναψες τον προβολέα;»
«Ώχουου, τι ζώο κι αυτή», σκέφτηκε ο Λύκος. «Μα καλά πια τίποτα δεν ξέρει;»
«Για να σε βλέπω καλύτερα», της απάντησε.
Σιωπή. Για άλλα πέντε με δέκα λεπτά.
«Ωραία», έκανε ο Λύκος. «Λοιπόν. Γδύσου».
Η Κοκκινοσκουφίτσα άνοιξε διάπλατα τα μάτια της. Δεν πίστευε αυτό που άκουγε.
«Ττττι γδύσου;», ψέλλισε μόλις μπόρεσε να πει κάτι.
«Γδύσου, σημαίνει γδύσου. Βγάλε παπούτσια, κάλτσες, φούστα, μπλούζα…κοινώς γδύσου».
Η Κοκκινοσκουφίτσα είχε σοκαριστεί. Πρώτη φορά άκουγε το φίλο της να της μιλά τόσο κοφτά. Δεν υπήρχε ίχνος τρυφερότητας στο ύφος της φωνής του. Δεν ήταν ο φίλος που είχε γνωρίσει.
Ο Λύκος κατάλαβε τους δισταγμούς της. Την πλησίασε, γονάτισε μπροστά της και της χαμογέλασε.
«Βρε χαζό, τι σε φοβίζει; Αφού είμαι εγώ εδώ. Νομίζεις ότι θα αφήσω εγώ να σου συμβεί τίποτα;»
Η Κοκκινοσκουφίτσα ήταν σαν να υπάρχει και να μην υπάρχει εκεί, σαν να ακούει και να μην ακούει.
Ο Λύκος της χάιδεψε τα μαλλιά.
«Δυο τρεις φωτογραφίες θα τραβήξουμε και ένα φιλμάκι κανα δυο λεπτά, για να δουν τα πρακτορεία πως γράφει και το σώμα σου στην κάμερα. Μετά θα ντυθείς και θα βγάλουμε πορτραίτα.»
Η Κοκκινοσκουφίτσα δεν κουνήθηκε. Απλά ζαλιζόταν, ένιωθε δύσπνοια, ήθελα να κάνει εμετό, δεν ήξερε ούτε η ίδια τι της συνέβαινε.
«Αφού το ξέρεις, όλες οι μεγάλες σταρ, έχουν κάνει τέτοιες φωτογραφίσεις»…
Σκεφτόταν τη γνωριμία της με το Λύκο, το messenger, το internet. Και αν αυτά έβγαιναν στο internet; Δεν τόλμησε να το πει όμως, φοβόταν.
Άρχισε να βγάζει τη ζακέτα της. Μετά τα παπούτσια της.
«Έτσι, μπράβο, ωραία, είδες που δεν είναι τίποτα; Είναι μέχρι να του πάρεις τον αέρα».
Έβγαλε τις κάλτσες της. Άρχισε να ξεκουμπώνει τη μπλούζα της. Στα μισά κουμπιά σταμάτησε.
«Έλα, έλα, συνέχισε, πολύ ωραία», την παρότρυνε ο Λύκος βλέποντας από την κάμερα.
Δεν μπορούσε να συνεχίσει. Σαν να είχαν παραλύσει τα χέρια της, σαν να μην υπάκουαν στις προσταγές της σκέψης της.
«Έλα, έλα, τέλειωνε», ξαναείπε ο Λύκος με ελαφρή ανυπομονησία.
«Δδδε…μπ..μπ..», πήγε να πεί…
«Τέλειωνε γαμώτο μου, δε θα ξημερωθούμε δω μέσα», ούρλιαξε ο Λύκος και η Κοκκινοσκουφίτσα τρόμαξε τόσο πολύ που πήγε να πάθει έμφραγμα. Τα δόντια της άρχισαν να τρέμουν, δεν μπορούσε να ελέγξει τα σαγόνια της που χτύπαγαν μεταξύ τους.
«Με συγχωρείς, με συγχωρείς, με συγχωρείς», άρχισε να λέει ο Λύκος μαλακώνοντας τη φωνή του, «είμαι τόσο κουρασμένος αυτές τις μέρες, έχει τόσο δουλειά. Συγγνώμη, δεν ήθελα να ξεσπάσω πάνω σου»…
Η Κοκκινοσκουφίτσα αναθάρρησε κάπως, τουλάχιστον ένιωσε το αίμα να ξανακυκλοφορεί μέσα της. Ξεκούμπωσε τα κουμπιά που έμεναν και έβγαλε τη μπλούζα της. Και μετά το παντελόνι…
Είχε μείνει με τα εσώρουχα και περίμενε.
Ο Λύκος την πλησίασε και κάθισε δίπλα της.
«Μα εσύ τρέμεις», της είπε.
Η Κοκκινοσκουφίτσα κοιτούσε μπροστά, άγνωστο που, με τον προβολέα να τη στραβώνει.
«Σκέψου τι διάσημη που θα γίνεις σε λίγο καιρό», της ψιθύρισε στο αφτί. «Σκέψου τι θα λένε όλοι για σένα, πόσο θα σκάσουν αυτοί που θέλεις, πόσο περήφανοι θα είναι για σένα αυτοί που αγαπάς. Όταν θα είσαι γνωστή και πλούσια και πετυχημένη… Πόσο περήφανο θα κάνεις τον πατέρα σου…»
Η Κοκκινοσκουφίτσα ταράχτηκε στη θύμηση του πατέρα της.
«…μη μου πεις ότι δε θες τον πατέρα σου πίσω… ίσως αυτός είναι ο μόνος τρόπος, να σε δει και να γυρίσει. Η δόξα, η επιτυχία!»
Έσκυψε και τη φίλησε. Ήταν το πρώτο φιλί. Από το μυαλό της Κοκκινοσκουφίτσας περνούσαν πολλές εικόνες, ο πατέρας της, η γιαγιά της, η μάνα της, τα «ξαδέλφια» της- ο Λύκος της ξεκούμπωνε από πίσω-, η Χιονάτη, το prison, οι καθηγητές της από το σχολείο, ναι τους θυμήθηκε κι αυτούς, το ποτάμι πριν τη μόλυνση- τώρα είχε μείνει με το βρακάκι μόνο- το ποτάμι μετά τη μόλυνση, τα λουλούδια, πολλά λουλούδια, πολλοί κήποι ανθισμένοι, ο ήλιος.
«Για σένα πατερούλη μου», μονολόγησε στον εαυτό της και κατέβασε το τελευταίο ρούχο που φορούσε, ενώ το πρόσωπό της είχε παραμορφωθεί από τα δάκρυα…

Τέλος

[Το διήγημα βρίσκεται και στην προσωπική μου ιστοσελίδα http://www.juvenilebooks.gr]

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: