Άγνωστες οι βουλές των ηρώων

Σας ακολούθησε ποτέ κανένας από τους ήρωες των βιβλίων σας; Μαθαίνετε τα νέα τους, είναι μια από τις ερωτήσεις που μου έκανε ο Λάμπρος Σκουζάκης για τη στήλη «αίθριο» του λογοτεχνικού blog του, http://www.facebook.com/l.php?u=http%3A%2F%2Fpandoxeio.wordpress.com%2F2010%2F09%2F11%2Faithriopanagiotidis%2F&h=c0de89cDBq86Jj_xz6Zapz5ZF3A

Κι εγώ απερίσκεπτος απάντησα: «Το ότι γράφοντας ένα μυθιστόρημα, οι ήρωές του αποκτούν στην πορεία σάρκα και οστά και σε ακολουθούν, συζούν μαζί σου, δεν με εντυπωσιάζει. Είναι θαυμαστό όμως το πώς αυτονομούνται κατά τη διάρκεια της συγγραφής. Μπορούν να σε αναγκάζουν ακόμα και ν’ αλλάξεις την εξέλιξη της ιστορίας σου. Πολλές φορές νιώθεις πως είσαι ένας υπηρέτης τους. Αφού τελειώσει το μυθιστόρημα παγιώνονται. Σα να κλείνονται σ’ ένα κιβώτιο και η τελεία στο τέλος του μυθιστορήματος τους κρατά εκεί μέσα άφθαρτους και σαν τιμωρημένους, να επαναλαμβάνουν ξανά και ξανά τις ίδιες πράξεις. Βέβαια κάποιοι απ’ αυτούς θα επιστρέψουν στο επόμενο μυθιστόρημα να σε βρουν και πάλι, σα να δικαιούνται μια δεύτερη ζωή, μια δεύτερη ευκαιρία.»

Απερίσκεπτος γιατί πρώτον οι ήρωες δεν με ακολουθούν. Εγώ πρέπει να τους ακολουθώ ως συγγραφέας τους. Είναι μια εξοντωτική και εντελώς αδιάκριτη παρακολούθηση που φτάνει όχι μόνο έως την κρεβατοκάμαρά τους αλλά και έως τις πιο βαθιές, κρυφές τους σκέψεις. Απερίσκεπτος γιατί δεν μπορώ να είμαι υπηρέτης τους ούτε καν μεταφορικά αφού αυτοί ακουσίως εμπλέκονται σε μια δικιά μου ιστορία, ακόμα και κόντρα στο χαρακτήρα τους, όπου πολλές φορές κακοπαθαίνουν, αρρωσταίνουν ή ακόμα και πεθαίνουν. Εγώ είμαι αυτός που τους βάζει να κάνουν απίστευτα πράγματα, ακραία ή αδιάφορα και βαρετά.

Μα πιο πολύ ένιωσα απερίσκεπτος γιατί πως γίνεται να παγιώνονται οι χαρακτήρες όταν τελειώνει το μυθιστόρημα αφού αμέσως μετά έχουν ν’ αντιμετωπίσουν τους Λαιστρυγόνες και τους Κύκλωπες. Και εξηγούμαι: Στο μυθιστόρημα μου «Ερώτων και Αοράτων» η ηρωίδα είναι μια ανέραστη και μοναχική σαραντάρα, κακοπαθημένη και άτυχη, ονόματι Ερημιά, η οποία σε νεαρή ηλικία έχασε τη μάνα της. Επιπλέον ένας, τελείως άλλος ήρωας, ονόματι Θεοδέκτης, έχει ερωτική σχέση με τον δίδυμο αδερφό του, εμφανής ο συμβολισμός θεωρώ για όποιον διαβάσει. Στην Εφημερίδα «Τα Νέα» λοιπόν, ένας καλός δημοσιογράφος – αναγνώστης, που έτσι κι αλλιώς τον ευχαριστώ για τα καλά του λόγια και τη διαφήμιση που είχε την καλοσύνη να μου κάνει, έγραψε: Ένα μυθιστόρημα με έντονη αισθητική άποψη και σπάνιους ρυθμούς στο οποίο πρωταγωνιστεί η μικρή Ερημιά, ένα κοριτσάκι που ζει τον πρόωρο θάνατο της μάνας από γυναικολογικό καρκίνο και έναν ανήκουστο έρωτα που αγγίζει το μυστήριο της ψυχικής διδυμίας. Τώρα πώς η σαραντάρα Ερημιά γίνεται ένα μικρό κοριτσάκι και πώς βιώνει τον ανήκουστο έρωτα του άλλου ήρωα, αλλά και πώς οι φυσικοί δίδυμοι μετατίθενται στη σφαίρα της ψυχικής διδυμίας… δεν το γνωρίζω. Άγνωστες οι βουλές του αναγνώστη.

Αυτό όμως στο οποίο δε θ’ αλλάξει η πρώτη μου άποψη είναι η δεύτερη ζωή, η δεύτερη ευκαιρία που περιμένουν οι ήρωες ενός μυθιστορήματος. Αλλιώς πώς να εξηγήσω τη φωτογραφία ενός αγνώστου προς εμέ δίπλα στο βιβλίο μου, σε δημοσίευμα του περιοδικού “People” πριν λίγο καιρό. Ηλίου φαεινότερο πως το βιβλίο μου και οι ήρωές του, αποφάσισαν πρόωρα και βιαστικά ν’ αλλάξουν συγγραφέα για να τύχουν μιας καλύτερης μοίρας. Τους εύχομαι κάθε επιτυχία λοιπόν στη νέα τους ζωή.

Advertisements

3 thoughts on “Άγνωστες οι βουλές των ηρώων

  1. «»Είναι θαυμαστό όμως το πώς αυτονομούνται κατά τη διάρκεια της συγγραφής. Μπορούν να σε αναγκάζουν ακόμα και ν’ αλλάξεις την εξέλιξη της ιστορίας σου»»
    ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ! ολο ειναι καταπληκτικο και διασκεδασικο.Ομολογώ(και γιατι να το κρύψουμε αλλωστε!) πως γέλασα σε δύο σημεία.Κϋριε Παναγιωτίδη, επαναλαμβάνω, ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ!

  2. Τόσα πρόσωπα ζητούν συγγραφέα.Πιραντελλική η στήλη σας σήμερα και άκρως διασκεδαστική. Ομως η μεγαθυμία σας δε μας ξεγελά. Ποτέ δεν πρόκειται να αφήσετε τους ήρωες σας να κάνουν τη ζωή τους. πόσο μάλλον δε, να αλλάξουν πατερούλη. Θα τους καταδιώξετε στα πέρατα της γης. Θα τους βουτήξετε από το αυτί και θα τους φέρετε πίσω, τιμωρία όλη τη βδομάδα στη σοφίτα. Την Κυριακη για συμφιλίωση, θα τους κεράσετε ρυζόγαλο στο Βάρσο. Κι όσο αυτοί θα γλείφουν συμφιλιωμένοι το κουτάλι, εσείς θα λοξοκοιτάτε βουλιμικά ,κάποιον νέο θύμα, υποψήφιο ήρωα του επόμενου βιβλίου σας. Γιατί ο συγγραφέας κύριε Παναγιωτίδη, είναι ο Μεγάλος Απιστος, ο Αιώνιος Εραστής. Αλίμονο σε όσους θα σκαλώσουν στα δόντια της γοητείας του.

  3. Το περίεργο είναι πως αντίθετα με τον έρωτα των ανθρώπων, όταν διαπιστώνεις πως κάποιος άλλος αγαπάει πλέον με πάθος κάποιον ήρωά σου – τον οποίο ήρωα αγαπάς βεβαίος κι εσύ που τον δημιούργησες – τότε όχι μόνο δεν έχεις ίχνος ζήλιας αλλά με έναν διεστραμμένο τρόπο αγαπάς κι εσύ με το ίδιο πάθος τον αναγνώστη. Περιττό να προσθέσω ότι αναθερμαίνεις και τη δική σου αγάπη προς τον ήρωα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: