Μια άσπρη μέρα

– Ξύπνα σου λέω, χιονίζει!

– Μη λες βλακείες. Προχθές φορούσαμε κοντομάνικο.

– Εχθές το πρωί ζακετούλα, το βράδυ ήθελες παλτό και τώρα, αν συνεχίσει έτσι θα παίξουμε χιονοπόλεμο. Πάει τρελάθηκε και ο καιρός!

Με τις μύτες κολλημένες στο τζάμι, χαζεύουμε τις λευκές χιονονιφάδες να χορεύουν ξετρελαμένες. Πόσο όμορφες!

(Σ’ ένα ταξίδι στη Φιλανδία πριν μερικά χρόνια, ποτέ στη ζωή μου δεν είχα ξαναδεί – τόσο πολύ χιόνι, λευκά τοπία μέχρι εκεί που πιάνει το μάτι σου – μου έλεγαν πώς κάθε χρόνο όταν πρωτοχιονίζει, όλοι χαίρονται σα να είναι η πρώτη φορά που βλέπουν χιόνι στη ζωή τους. Το αισθάνονται σαν ευλογία λέει. – Φυσικά, με τόσο λευκό γύρω μου, σήκωνα δύσπιστα το φρύδι ∙ «Είναι τρελοί αυτοί οι Φινλανδοί!»)

– Λες, μαμά, να δούμε ανάμεσά στις χιονονιφάδες τη Βασίλισσα του χιονιού;

– Μμ ποτέ δεν ξέρεις. Γι’ αυτό τα μάτια σας ορθάνοιχτα.

– Πετρέλαιο έχουμε;

– Ευτυχώς βάλαμε την Τετάρτη.

– Κοίτα μου φαίνεται πως τη βλέπω! Να… εκεί με το όμορφο κατάλευκο φόρεμά της.

– Τι ωραία θα στολίσουμε και το δέντρο. Ε, μαμά;

– Ναι θα το στολίσουμε.

– Ευτυχώς που είναι Σάββατο και δεν έχουμε δουλειά.

– Εσύ, γιατί εγώ… σε καμιά ωρίτσα θα πρέπει να φύγω. Έχω εκείνη τη συνάντηση σήμερα, κι αποκλείεται να την αναβάλλω.

– Να γράψουμε και γράμμα στον Αϊ Βασίλη. Να προλάβει να φέρει τα δώρα.

– Άντε λοιπόν, φέρτε, γρήγορα χαρτί και μολύβι… Σε πληρώσανε;

– Όχι όλα… αλλά μέσα στην εβδομάδα θα με ξοφλήσουν. Είναι κι αυτά που σου χρωστάει εσένα η Μαρία…

– Άρα εντάξει είμαστε!

– Μια χαρά.

– Θα πας εσύ να ψωνίσεις γυρνώντας;

– Θέλουμε πολλά πράγματα;

– Αρκετά. Έχουμε και καλεσμένους μην ξεχνάς.

– Να πάρω και κρασί τότε. Φτάνουν τέσσερα μπουκάλια;

– Ξέρω εγώ…

– Κοίτα, κοίτα πόσο όμορφα είναι!

– Πανέμορφα.

Με τις μύτες κολλημένες στο τζάμι, να χαζεύεις τις χιονονιφάδες, το καλοριφέρ αναμμένο, το σπίτι ζεστό, τα παιδιά να στολίζουν το δέντρο,  να χοροπηδάνε υγιή και χαρούμενα γύρω σου, να πίνεις αχνιστό καφέ και να μασάς σπιτικά κουλουράκια, να σχεδιάζεις γιορτινό τραπέζι (πιο λιτό από κάποτε), να σκέφτεσαι δώρα (φθηνότερα και λιγότερα, αλλά πάντως δώρα), να προετοιμάζεσαι να πας στη δουλειά, να έχεις δουλειά και να πληρώνεσαι και να έρχεται και το χιόνι, σαν κερασάκι στην τούρτα, να συμπληρώνει την ειδυλλιακή ατμόσφαιρα.

– Τι σκέφτεσαι;

– Πόσο προνομιούχοι είμαστε.

Έξω το χιόνι συνεχίζει να πέφτει από τον λευκό ουρανό.

– Λες να το στρώσει;

Πας να πεις μακάρι, αλλά κάτι σε μαγκώνει. Αντί γι’ αυτό λες:

– Ας πάρουμε τρία μπουκάλια κρασί. Δεν πειράζει… να πιούμε λιγότερο.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: