Αυλαία

Όταν πριν από 15 μέρες μου δόθηκε αυτό το βήμα, στη φιλόξενη ιστοσελίδα του ΕΚΕΒΙ, ξεκίνησα να γράφω με ενθουσιασμό και ορμή. Σήμερα διαπιστώνω ότι η παρουσία μου εδώ ήταν μάλλον ισχνή – έχω τις δικαιολογίες μου, αλλά ποιος τις χρειάζεται;

 Ξεκίνησα την πρώτη μου ανάρτηση με την πρώτη φράση από το πρώτο κεφάλαιο του πρώτου μου βιβλίου («Ιστορίες από τον αφρό»): 

«Σηκώθηκα και άνοιξα το παράθυρο. Ο κόσμος μού φάνηκε οικείος και απρόσμενα φιλικός.»

Ας τελειώσω, για λόγους συμμετρίας, με την τελευταία φράση από το τελευταίο κεφάλαιο του τελευταίου μου βιβλίου («Ο άντρας που αγαπούσε τη γυναίκα μου»):

«Δεν φοβάμαι.»

A la prochaine.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: