Συγγραφή 2: Εξερευνώντας (ή Οι Γάλλοι)

Ζω ακόμα και συνεχίζω. Μετά τη χαρά που εισέπραξα με την έκδοση ενός συλλογικού τόμου, του «ΕΡΩΣ 13» που μόλις κυκλοφόρησε απ’ τις εκδόσεις Ψυχογιός και «στεγάζει» μέσα του την «Μπίανκα», μια δική μου ιστορία που αγαπώ πολύ, συνεχίζω το ταξίδι μου στο μαγικό κόσμο της ανάγνωσης (που θα οδηγήσει στη συγγραφή) με το δεύτερο μέρος.

Η εξερεύνηση των οικογενειακών βιβλιοθηκών συνεχίζεται. Είμαι σχεδόν δεκαεφτά ετών όταν ανακαλύπτω τον Πόε, μια αγάπη παντοτινή που ο χρόνος δεν έκαμψε καθόλου. Ακόμα και σήμερα μερικές βροχερές νύχτες βυθίζομαι στα ζεστά σκεπάσματα με μοναδική συντροφιά κάποια αγαπημένη ιστορία εκείνου του δυστυχισμένου στην προσωπική του ζωή, αλλά εξαιρετικού συγγραφέα από τις ΗΠΑ. Θυμάμαι το πρώτο διήγημα που διάβασα: «Ο χρυσός σκαραβαίος». Ακολούθησε «Το διπλό έγκλημα της Οδού Μοργκ». Όμως το πιο αγαπημένο απ’ όλα είναι το «Η κάθοδος στο Μάελστρεμ» το οποίο θα ’χω διαβάσει πάνω από δέκα φορές.

Μετά τον Πόε ακολούθησα τη γέφυρα που έστησε λίγα χρόνια αργότερα πάνω απ’ τον Ατλαντικό, ένας άλλος καταραμένος, ανακαλύπτοντάς τον σαν αδερφή ψυχή του: Ο Σαρλ Μπωντλαίρ. Κι αν θέλετε, η δεύτερη αναγνωστική περίοδος της ζωής μου σημαδεύτηκε κυρίως απ’ τους Γάλλους και τον Πόε, αλλά και τα βιβλία ενός συγκεκριμένου εκδοτικού οίκου. Ο Μπωντλαίρ μ’ έφερε στον Ρεμπώ κι απ’ τον Ρεμπώ πέρασα στο κίνημα που μ’ επηρέασε πολύ (πριν φύγω για την Ιταλία, ακόμα πήγαινα Γ΄ Λυκείου): τους σουρεαλιστές. Έχω ακόμα όλη την Ελληνική βιβλιογραφία εκείνης της εποχής. Αγόρασα τα πάντα για τον Μπρετόν και την παρέα του τότε που έζησαν… μια επανάσταση; ένα όνειρο; Μπορεί και κάτι παραπάνω. («Τι σου έμεινε απ’ όλα αυτά;» ρώτησε ο Σαρτρ τον Μπρετόν πολλά χρόνια αργότερα. «Ότι είχα μια νιότη» απάντησε ο τελευταίος κάνοντας τον Σαρτ να ζηλέψει…)

Όμως τα βιβλία ανοίγουν σαν τριαντάφυλλα όταν προσπαθείς να τα εξερευνήσεις. Κάθε πέταλο που ανοίγει σου φανερώνει ένα καινούργιο άνθος, ένα νέο όνομα. Κι όταν το γευτείς, εκείνο με τη σειρά του σου ανοίγει άλλα τρία τέσσερα. Να πώς ακροβατούσα τότε κυρίως στα βιβλία των εκδόσεων Πλέθρον. Από τον έξοχο τόμο για τον Πόε (Ποίηση και φαντασία) στον τόμο για τον Μπωντλαίρ, στην ιστορία του Σουρεαλισμού, αλλά και στον Κέρουακ με το On the road να μη μου ξεφεύγει φυσικά.

Έτσι άνοιγαν τότε σε μένα οι αναγνωστικοί (ασυνήθιστοι) ορίζοντες. Ελληνική λογοτεχνία τότε; Μηδέν, αν εξαιρέσεις τα βιβλία του σχολείου… εδώ όμως μιλάμε για έρωτα παράφορο, όχι για συνοικέσιο!
(ελπίζω να είμαι κοντά σας και με το τρίτο μέρος)

Advertisements

2 thoughts on “Συγγραφή 2: Εξερευνώντας (ή Οι Γάλλοι)

  1. ΤΕΛΙΚΑ ΜΗΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙΣ ΚΑΠΩΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ; ΕΤΣΙ, ΜΙΑ ΔΟΚΙΜΗ ΒΡΕ ΑΔΕΛΦΕ. ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΚΡΩΣ ΠΙΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΑΠΌ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙΣ ΜΕ ΤΟΣΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΑΛΛΑ ΙΣΩΣ….

    ΘΑΝΟΣ ΚΟΝΔΥΛΗΣ (http://thanoskondylis.wordpress.com/)

  2. Θάνο μου, σ’ ευχαριστώ, ακριβώς αυτά τα χρόνια έχω γράψει μερικά ποιήματα τα οποία δεν είναι σπουδαία, περισσότερο πρωτόλειες απόπειρες θα τα χαρακτήριζα. Όπως σωστά γράφεις η ποίηση είναι πολύ δύσκολη και απαιτητική.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: