JAMES FENTON[1], Τρία Ποιήματα

(μετάφραση Γ.Ε. από την υπό έκδοση μετάφραση

επιλεγμένων ποιημάτων του James Fenton

για τις εκδόσεις της Μικρής Άρκτου)

Μαζί σου στο Παρίσι

Μη μου μιλάς γι’ αγάπη. Έχω ακούσει τόσα πράματα

Και μου ’ρχονται τα κλάματα δυο ποτηράκια όταν έχω κοπανήσει.

Είμαι απ’ τα λόγια σου τραυματισμένος.

Όμηρος είμαι. Είμαι εγκλωβισμένος.

Μα είμαι μαζί σου στο Παρίσι.

Ναι, είμαι οργισμένος, που ’μαι εξαπατημένος

Και έχω αγανακτήσει με το χαμό που έχω ζήσει.

Ομολογώ το ξεπερνάω

Πού είμαστε μπλεγμένοι δε ρωτάω. Και πού τραβάμε.

Είμαι μαζί σου στο Παρίσι.

Πειράζει αν στο Λούβρο δεν θα πάμε;

Αν πούμε στα τσακίδια και να μένει η Νοτρ Νταμ η αναθεματισμένη;

Αν παραλείψουμε τα Ηλύσια Πεδία

Κι αν μείνουμε εδώ, σ’ αυτό το άθλιο

Δωμάτιο παλιού ξενοδοχείου αραχτοί

Κάνοντας τούτο ή εκείνο

Σε ποιον ή και σε τι

Να μάθω εσένα,

Να μάθω εμένα;

Μη μου μιλάς γι’ αγάπη. Ας συζητήσουμε για το Παρίσι,

Για τη μικρή μας θέα προς στο Παρίσι.

Είναι κι αυτή η ρωγμή που σχίζει το ταβάνι

Κι οι τοίχοι του ξενοδοχείου που μαδάνε

Κι εγώ είμαι μαζί σου στο Παρίσι.

Μη μου μιλάς γι’ αγάπη. Ας συζητήσουμε για το Παρίσι.

Μ’ ό,τι μικρό κι αν κάνεις είμαι στο Παρίσι.

Βρίσκομαι στο Παρίσι με τα μάτια σου, το στόμα σου,

Βρίσκομαι στο Παρίσι με…όλα τα χαμηλά στο σώμα σου.

Σε αμηχανία σ’ έχω οδηγήσει;

Είμαι μαζί σου στο Παρίσι.

Ιερουσαλήμ

I

Η πέτρα κραυγάζει στην πέτρα,

Η καρδιά στην καρδιά, η καρδιά στην πέτρα,

Κι η ανάκριση δεν πρόκειται να πάψει,

Αφού δεν υπάρχει αιώνια πόλη

Μήτε και οίκτο έχουν όλοι

Πίσω απ’ τον ουρανό τίποτα δε θα βρει κανείς όσο κι αν σκάψει

Ούτε ουράνιο τόξο, μήτε πράγματα εγγυημένα –

Δεν υπάρχει διαθήκη ανάμεσα στον Θεό σου και σε μένα.

II

Εκεί ψηλά είναι στον αιθέρα.

Οδύνη υπάρχει πέρα ως πέρα

Καθένας φορά τον πόνο του σαν δέρμα.

Η ιστορία μου διακρίνεται.

Η δική μου δεν εγκρίνεται.

Αυτή ’ναι η πηγή απ’ όπου αναβλύζει των πολέμων η αρχή και το τέρμα,

Ο ήχος του γέλιου απ’ το θωρακισμένο αμάξι.

Ο άνθρωπος αυτός, ποιος είσαι, με πίστη ποτέ δεν θα κοιτάξει.

III

Αυτό είναι το δικό σου λάθος.

Κι αυτός του σταυροφόρου ο τάφος.

Το ρέμα της Κιντρόν[2] αναβλύζει απ’ της Μέα Σεάριμ[3] το μέρος.

Για σένα θα προσευχηθώ.

Τι να κάνεις θα σου πω.

Θα σε λιθοβολήσω. Κάθε σου θα τσακίσω μέλος.

Α, δεν σε φοβάμαι εγώ εσένα,

Μάλλον θα πρέπει να φοβάμαι όσα να κάνω ανάγκασες εμένα.

IV

Αυτός δεν είναι ο Γολγοθάς.

Αυτός είναι ο Άγιος Τάφος,

Το τέμενος του Αδριανού για μιας αγάπης έλξη

Που δεν την πολυσυζητούσε.

Ο Γολγοθάς παντού να είναι θα μπορούσε.

Η ίδια η Ιερουσαλήμ είναι σε κίνηση κι εξέλιξη.

Αναπηδάει συνεχώς από έναν λόφο σ’ άλλο λόφο

Κι όπως το δρόμο της τραβά, έτσι εκπληρώνει κάθε πόθο.

V

Η πόλη αυτή λεηλατήθηκε.

Ο Ιορδάνης προς τα πίσω οδηγήθηκε.

Οι ευλαβείς Χριστιανοί ζωντανούς τους Εβραίους τούς έκαψαν.

Αυτό εδώ είν’ ένα τζαμί.

Δεν τέλειωσα ακόμη.

Περιμένουμε οι ενισχύσεις μήπως έφτασαν.

Πραγματικά η μητέρα σου πώς ονομαζόταν;

Πόσο ασφαλές θα ήταν σήμερα αν κάποιος στη Βηθλεέμ κατευθυνόταν;

VI

Αυτός είναι ο Τάφος του Κήπου[4].

Όχι, αυτός είναι ο Τάφος του Κήπου.

Είμαι Αρμένιος. Με ονομάζουν Κοπτικό[5].

Αυτό είναι Ουτοπία.

Ήρθα εδώ απ’ την Αιθιοπία.

Αυτή η τρύπα πέταξε το μαγικό χαλί

Μια νύχτα τον Προφήτη για να προσευχηθεί

Κι είν’ από ’δω που μια ώρα αργότερα ξανάρχισε ψηλά για να υψωθεί.

VII

Ποιος σου έχει φτιάξει τη βαλίτσα;

Εγώ έχω φτιάξει τη βαλίτσα.

Πού γεννήθηκε η αδερφή της μάνας του θειού σου;

Έχεις ποτέ σου Άραβα γνωρίσει;

Ναι, σαν σκαραβαίος έχω ζήσει.

Είμαι σκουλήκι. Είμαι άξιος του χλευασμού σου.

Την Ανοσιότητα μέσα στους δρόμους την φωνάζω

Και βλέπω την ταπείνωσή μου μέσα στα μάτια που κοιτάζω.

VIII

Είμαι εχθρός σου.

Η Γεσθημανή στέκει εμπρός σου.

Οι σπασμένοι τάφοι στο Όρος του Ναού είναι στραμμένοι.

Πες μου τώρα, πες μου πότε

Πάλι θα εγερθούμε πότε;

Θα ’μαι πρώτος στη μεγάλη καταμέτρηση σωμάτων που αναμένει;

Πότε οι φυλές σ’ αυτό το μέρος θα συγκεντρωθούν;

Και πότε, πες μου, πότε πια τα Έσχατα θα ξεδιπλωθούν;

IX

Διαπράττεις αμαρτία.

Αυτό είναι τρόμος και φοβία.  

Αυτή είναι η εξορία σου. Είναι δικό μου αυτό το χώμα.

Αυτό κερδίζεις.

Ο Νόμος λέει Δεν Γυρίζεις.

Αυτό είναι το πικρό ψωμί, κι αυτό είναι το γλυκό το πιόμα.

Αυτή είν’ η ιστορία μου, αυτό είν’ το γένος το δικό μου

Ο δύστυχος αυτός άνθρωπος έριξε οξύ στο πρόσωπό μου.

X

Η πέτρα κραυγάζει στην πέτρα,

 Η καρδιά στην καρδιά, η καρδιά στην πέτρα.

Αυτοί είναι οι αρχαιολόγοι του πολεμικού μας μένους.

Εμείς είμαστε αυτό κι εκείνο είν’ αυτοί.

Η Ιερουσαλήμ είναι αυτή.

Αυτοί οι άνθρωποι πεθαίνουν με τους καρπούς σημαδεμένους.

Κάνε το αυτό κι ευθύς το σπίτι σου έχω  βλάψει.

Σου έχω το σπίτι καταστρέψει. Και το δικό μου έχεις ρημάξει.

Δεκέμβριος 1988

 

Τιενανμέν

 

Η Τιενανμέν

Είν’ καθαρή

Και πώς να πεις

Που ’ν’ οι νεκροί

Και πώς να πεις

Τι ακολουθεί

Σωπαίνεις για

Την Τιενανμέν.
Να μη μιλάς.

Μη σκέφτεσαι.

Μη γράφεις με

Τη σινική.

Και να μην πεις

Τι έχει συμβεί,

Τι έχει συμβεί

Στην Τιενανμέν.

Οι άσπλαχνοι

Γέροι κουφοί

Σκοτώνουνε

Μα ξεψυχούν

Πεθαίνουνε

Σαν όλους μας

Και θα εκτεθούν

Στην Τιενανμέν.

Θα εκτεθούν

Προσκύνημα.

Κι άλλη ψευτιά

Θα πουν σωρό,

Θα πουν σωρό

Οι άσπλαχνοι

Το αίμα να βγει

Στην Τιενανμέν.

Το μυστικό

Κράτα βαθιά.

Κράτα βαθιά

Μες στην καρδιά.

Κράτα βαθιά

Μέχρι να δεις

Αλήθεια εδώ

Στην Τιενανμέν.

Η Τιενανμέν

Είν’ καθαρή

Και πώς να πεις

Που ’ν’ οι νεκροί

Και πώς να πεις

Πότε θα ’ρθουν.

Θα ’ρθουν ξανά

Στην Τιενανμέν.
                                                                                    Χονγκ Κογκ, 15 Ιουνίου 1989


[1] Άγγλος ποιητής, μεταφραστής και δοκιμιογράφος, γεννημένος το 1949.  Πολυταξιδεμένος, εργάστηκε για πολλά χρόνια ως ανταποκριτής μεγάλων ευρωπαϊκών εφημερίδων στις χώρες της Μέσης και Άπω Ανατολής. Βασικό του χαρακτηριστικό είναι η έμφαση στη φόρμα και στον ρυθμό. Έχει διακριθεί με πολλά βραβεία, μεταξύ των οποίων και το Queen’s Gold Medal for Poetry. Είχε την έδρα της ποίησης στην Οξφόρδη για πέντε χρόνια. Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αγγλία και στην Αμερική. (Για περισσότερες πληροφορίες βλ. http://www.jamesfenton.com/ και http://en.wikipedia.org/wiki/James_Fenton)

[2] Κοιλάδα στα ανατολικά της Ιερουσαλήμ.

[3] Παλιά συνοικία της Ιερουσαλήμ.

[4] Περιοχή έξω από τα τείχη της Ιερουσαλήμ, κοντά στην Πύλη της Δαμασκού. Εκεί βρίσκεται λιθόκτιστος τάφος που θεωρείται ο τάφος του Ιησού.

[5] Κόπτες, Αιγύπτιοι χριστιανοί που αποκόπηκαν από τον ορθόδοξο χριστιανισμό και πέρασαν στον Μονοφυσιτισμό. Σήμερα έχουν δική τους Εκκλησία με έδρα το Κάιρο.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: