Stream of Consciousness

Stream of consciousness, λέει. Στο αμφιθέατρο. Το πρόσωπό της Αγγλίδας παχουλό, πανιασμένο, παστωμένο. Το βλέμμα της ψόφιο μπλε, σαν τον ψόφιο, χαμηλό ουρανό τους. Ο εδώ πάντως ολογάλανος και ψηλοτάβανος. Θέλω να πάρω αέρα. Αέρα που μυρίζει βρώμικη θάλασσα. Το παράθυρο είναι πίνακας με σκυλιά που λιάζονται. Μπορεις να μετρήσεις τα πλευρά τους. Δεν είμαι καλή στο μέτρημα. 18. Η ηλικία μου. 24. Ο αριθμός του νέου μου σπιτιού.

Stream of consciousness, λέει. Virginia Woolf λέει. Στο δρόμο. Να γράφεις όπως σου ‘ρχεται. Μ’αρέσει. Δεν μπορώ να προγραμματίζω. Για μένα σκελετός ήταν είναι και θα είναι εκείνος ο τρομακτικός τύπος με το καουμπόικο καπέλο που καπνίζει lucky strike και κάθεται τις νύχτες δίπλα στο κρεβάτι μου. Άραγε επισκέπτεται και τη Virginia;

Stream of consciousness, λέει. Στο μπαλκόνι. Το ένα μου μάτι βλέπει τεράστιο το καπάκι του μπικ. Αλλάζω μάτι κι αυτό αλλάζει θέση. Κρύβει την μπαλκονόπορτα της οικογένειας χωρίς κουρτίνα . Ο γιος σουλατσάρει με μια μαύρη σκιά κάτω απ’τη μύτη του. Ακόμα δεν έχει ξυριστεί. Δαγκώνω το καπάκι και το φτύνω στο δρόμο. Ταξιδεύει έξι ορόφους, πέφτει στην άκρη του πεζοδρομίου, γίνεται σκουπίδι, βρίσκει κι άλλα. Θα το καλωσορίσουν ή θα ‘ναι πάντα ξένο;

Stream of consciousness, λέει. Στον ουρανό. Τ’ αεροπλάνα αφήνουν γραμμές από λευκό αφρό, σαν τον αφρό της μπύρας που πίνανε τα μεσημέρια οι μπαμπάδες. Μπαίνω σ’ένα και προσγειώνομαι στο Bloomsbury. Κάθομαι στ’αυγά μου, μες στους αφρούς, χαζεύοντας μια αγέλη σκυλιά που τρέχουν μες στο δρόμο. Οι κόρνες πίσω τους κακόηχη συμφωνία. Το μεγαλύτερο απ’τα σκυλιά ουρλιάζει και η συμφωνία τελειώνει απότομα –είναι το σκυλί μαέστρος κατά πώς φαίνεται. Μπορείς να μετρήσεις τα πλευρά του απ’τον έκτο.

Stream of consciousness, λέει. Στ’ανοιχτά του stream. Παρατάω το ακέφαλο μπικ στο πεζούλι του μπαλκονιού. Η πολυκατοικία είναι πενηντάρα και το πεζούλι της ψηλοχτισμένο, φτάνει ως τα γόνατά μου και τα βρωμίζει. Πώς καθαρίζει ένα πεζούλι; Η οικογένεια χωρίς κουρτίνα φέρνει γυναίκα κάθε Τετάρτη. Ρωσίδα λέω -αστραφτερά μπλε μάτια και φούξια στόμα. Καπνίζει και πετάει τις λευκές γόπες με σημάδια από κραγιόν απ’το μπαλκόνι. Λευκά κλαράκια με φούξια μπουμπούκια στις άκρες φυτεύονται στην κούφια στέγη του περίπτερου. Τρίβει το πεζούλι κι ο καπνός μπαίνει στο μάτι της. Ποιος καθαρίζει το πεζούλι στο σπίτι της;

Stream of consciousness, λέει. Στη νύχτα. Η πανιασμένη Aγγλίδα φοράει σκούφο και κοιμάται. Ο ουρανός χαμηλώνει. Τα βρωμερά σωθικά της θάλασσας αναδεύονται. Τα σκυλιά πεινάνε. Ο σκελετός παίρνει θέση δίπλα στο κρεβάτι μου. Η ζωή της οικογένειας χωρίς κουρτίνα στη φόρα. Το καπάκι του μπικ πηγαίνει στο πάρτυ του πλαστικου μπουκαλιού. Είναι ο καινούριος του φίλος. Τα αεροπλάνα πίνονται χωρίς αφρό, τα φώτα τους είναι τα διαμάντια απ’τις τιάρες και τα περιδέραια όσων βολτάρουν στον παράδεισο. Εγώ χωρίς περιδέραιο. Ο σκύλος-μαέστρος πουθενά και οι μουσικοί σκόρπιοι. Τα βρώμικα γόνατα βάφονται πορτοκαλί. Τα φούξια μπουμπούκια της Ρωσίδας μαραίνονται στο περίπτερο. Η Virginia είναι φάντασμα που σεργιανάει στο Bloomsbury. Σκέφτεται και γράφει. Ό,τι της έρχεται στο μυαλό. Stream of consciousness, λέει.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: