Το Δάσος του Ποτέ-Ποτέ

Παράξενη μέρα η χθεσινή, με ένα τεράστιο X πάνω της στο ημερολόγιο. Ένας βουλευτής διαγράφεται γιατί ασκεί το δικαίωμά του να αποφασίζει. Ένας εργαζόμενος απολύεται από την τράπεζά του γιατί ασκεί το δικαίωμά του να απεργήσει. Ένας τουρίστας παύει από φιλοξενούμενος μπροστά στον αστυνομικό που χτυπά τον σερβιτόρο ταβέρνας στην Πλάκα. Ένας λαός τιμωρείται. Ένας πρωθυπουργός καυχιέται ότι έσωσε ξανά τη χώρα.

Όταν λέει χώρα, μάλλον έχει στο μυαλό του κάτι σαν τη χώρα του Ποτέ-Ποτέ, μια γη φανταστική όπου ο χρόνος δεν μετράει. Σϊγουρα, πάντως, αποκλείεται να εννοεί ανθρώπους που μεγαλώνουν και γη που επιπλέει στην πραγματικότα. Τους ανθρώπους δεν τους έσωσε, κι αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με τα λεφτά. Έχει να κάνει με το ότι τούς έχει πλέον εξαγριώσει, τούς έχει στερήσει την αξιοπρέπεια, τούς έχει βυθίσει στο φόβο. Όσο για τη γη, ούτε αυτήν την έσωσε, κι αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με εκείνο που ‘λέγαν οι παλιοί, ότι η γη δεν πουλιέται. Έχει να κάνει με το ότι όση μείνει δεν θα ΄χουν οι άνθρωποι τι να την κάνουν. Αν υπάρχουν άνθρωποι. Και αν χαθούν οι άνθρωποι και χαθεί και η γη, τότε δεν υπάρχει χώρα. Υπάρχει μονάχα μια χώρα του Ποτέ-Ποτέ, να επιπλέει μόνο στο χάρτη και τη μνήμη.

Όσοι φύγουν, θα θυμούνται. Κι όσοι μείνουν, θα θυμούνται. Σαν Χαμένα Παιδιά. Πώς ζούσαν κάποτε. Και δεν αναφέρομαι στα καταραμένα τα λεφτά. Αναφέρομαι στην αίσθηση ελευθερίας και στην πλανημένη αίσθηση δικαιοσύνης που όμως κάποτε τη νόμιζες αληθινή. Μια ζωή χωρίς φόβο -φόβο για το μέλλον, φόβο της εξουσίας, της φτώχειας, της απόλυτης ηθικής παρακμής. Υπάρχουν, όμως, και οι Ερυθρόδερμοι. Τους είδα χθες να κάνουν βόλτες στα προάστια τους με μια θολή εικόνα για το τι συμβαίνει στο κέντρο. Τους άκουσα σε χορούς συλλόγων στην επαρχία, να μακαρίζουν εαυτούς που είναι μακριά απ’ την πρωτεύουσα, αφήνοντας στον βουλευτή της καρδιάς τους να καθαρίσει τα σπασμένα. Αν κάτι αλλάξει ποτέ προς το καλύτερο, δεν δικαιούνται να το γευτούν όσοι έμειναν άκαπνοι. Αλλά θα το πάρουν. Όπως πάντα. Γιατί η αίσθηση δικαιοσύνης ήταν, όπως είπαμε, πλανημένη. Υπήρχε μονάχα στον χάρτη -της χώρας, των δικαιωμάτων, του κρυμμένου θησαυρού.

Χθες, λίγο πριν νυχτώσει, ανεβήκαμε στον Υμηττό. Θέλαμε να δούμε πως είναι η κόλαση από ψηλά. Η Αθήνα απλωνόταν μπροστά μας ήρεμη σαν λίμνη. Μόνο μια γραμμή καπνού κι ένα μικρό συννεφάκι πάνω της πρόδιδαν ότι κάτι είχε γίνει εκεί κάτω. Στο ξύλινο παρατηρητήριο από πάνω μας ακούγεται ένα βήξιμο κι εμφανίζεται ένας πενηντάρης. Εθελοντής δασοφύλακας, είπε ότι είναι. Παναγιώτης. Τρία παιδιά έχω, τα δύο άνεργα, είπε. Για το τρίτο κάτι μουρμούρισε. Ερχόμαστε απ’το ’80 και φυλάμε το δάσος, είπε. Ο άνθρωπος του Υμηττού θυμάται τα παιδικά του χρόνια στην Τριανταφυλλιά των Σερρών. Βγαίνουμε και συντοπίτες. Του αρέσει το διάβασμα. Απ’ τον τρόπο που ρωτάει φαίνεται πως ξέρει από τα βιβλία και τον κόσμο τους. Μάς χαρίζει λίγη από την σοφία του, πασταλιασμένη από καπνό. Μην τραβάτε το σκοινί. Αφήστε το να σαπίσει καλύτερα παρά να κοπεί. Φεύγουμε. Και νιώθω, κατεβαίνοντας το βουνό σαν να συνάντησα το φάντασμα που φυλάει όχι μόνο το δάσος αλλά την πόλη ολόκληρη.

Ένας γέρος τρέχει να γλιτώσει από τρεις Ματατζήδες. Μία έγκυος γυρίζει σπίτι της εισπνέοντας το χημείο του κράτους. Ένας νεαρός λέει «μη με βαρέσεις» και βρίσκεται με το κεφάλι του ανοιγμένο στην άκρη του δρόμου. Ένας εθελοντής δασοφύλακας-φάντασμα φυλάει την πόλη. Ένας λαός γονατίζει ταπεινωμένος. Ένα δάκρυ κυλάει απ’ το μάτι του φαντάσματος. Γίνεται βροχή και οι φωτιές σβήνουν. Το μίσος όμως καίει ακόμα.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: